ผู้เอาประกันชีวิตทราบดีอยู่แล้วว่าตนเองป่วยเป็นโรคประจำตัวหลายโรค

บทความวันที่ 24 เม.ย. 2563, 09:45

มีผู้อ่านทั้งหมด 1543 ครั้ง

สัญญาประกันชีวิตแบบไม่ต้องตรวจสุขภาพ ผู้เอาประกันต้องแถลงสุขภาพตามความเป็นจริงด้วย

            ผู้เอาประกันชีวิตทราบดีอยู่แล้วว่าตนเองป่วยเป็นโรคประจำตัวหลายโรค ซึ่งถ้าบริษัทประกันรู้ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสุขภาพดังกล่าวอาจจะเรียกเบี้ยสูงหรือไม่ยอมให้ทำประกัน แต่ผู้เอาประกันมิได้แจ้งให้บริษัทประกันทราบ สัญญาประกันชีวิตจึงตกเป็นโมฆียะ เมื่อผู้เอาประกันบอกล้างแล้วจึงตกเป็นโมฆะ ผู้รับประโยชน์จะเรียกให้บริษัทประกันจ่ายผลประโยชน์ให้ไม่ได้

คำพิพากษาฎีกาที่ 39/2562
            จำเลยรับว่าทำสัญญาประกันชีวิตจริง แต่กล่าวอ้างว่าสัญญาประกันชีวิตเป็นโมฆียะเพราะ ค. ผู้เอาประกันมารดาโจทก์ปกปิดข้อมูล ไม่เปิดเผยข้อความจริงให้จำเลยทราบว่ามีสุขภาพไม่สมบูรณ์เจ็บป่วยด้วยโรคเบาหวาน โรคความดันโลหิตสูง โรคดีซ่าน และโรคมะเร็งท่อน้ำดีมาก่อนทำสัญญาประกันชีวิตโดยแจ้งว่ามีสุขภาพดีในระหว่าง 3 ปีก่อนทำสัญญาประกันชีวิตไม่เคยให้แพทย์ตรวจหรือเข้าสถานพยาบาลทำการรักษา ตรวจโลหิตจ ความดันโลหิต ปัสสาวะ เอ็กซเรย์ ตรวจหัวใจหรือตรวจอย่างอื่น ภาระการพิสูจน์ตกแก่จำเลย
            ค. ผู้เอาประกันทำประกันชีวิตโดยปกปิดข้อเท็จจริงเรื่องสุขภาพ หากจำเลยทราบก่อนทำสัญญาประกันชีวิตจำเลยจะเรียกเบี้ยประกันชีวิตสูงขึ้นหรือบอกปัดไม่ยอมทำสัญญา สัญญาประกันชีวิตตกเป็นโมฆียะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 865 วรรคหนึ่ง เมื่อจำเลยบอกล้างสัญญาประกันชีวิตภายใน 1 เดือนนับแต่วันที่จำเลยทราบมูลอันจะบอกล้างแล้ว สัญญาประกันชีวิตตกเป็นโมฆะ แม้จะเป็นสัญญาประกันภัยแบบไม่ต้องตรวจสุขภาพหรือตอบคำถามเกี่ยวกับสุขภาพ ก็จะถือว่าข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสุขภาพมิใช่สาระสำคัญอีกต่อไปหาได้ไม่

ตัวบทกฎหมายอ้างอิง
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
มาตรา 865  ถ้าในเวลาทำสัญญาประกันภัย ผู้เอาประกันภัยก็ดี หรือในกรณีประกันชีวิต บุคคลอันการใช้เงินย่อมอาศัยความทรงชีพหรือมรณะของเขานั้นก็ดี รู้อยู่แล้วละเว้นเสียไม่เปิดเผยข้อความจริงซึ่งอาจจะได้จูงใจผู้รับประกันภัยให้เรียกเบี้ยประกันภัยสูงขึ้นอีกหรือให้บอกปัดไม่ยอมทำสัญญา หรือว่ารู้อยู่แล้วแถลงข้อความนั้นเป็นความเท็จไซร้ ท่านว่าสัญญานั้นเป็นโมฆียะ
ถ้ามิได้ใช้สิทธิบอกล้างภายในกำหนดเดือนหนึ่งนับแต่วันที่ผู้รับประกันภัยทราบมูลอันจะบอกล้างได้ก็ดี หรือมิได้ใช้สิทธินั้นภายในกำหนดห้าปีนับแต่วันทำสัญญาก็ดี ท่านว่าสิทธินั้นเป็นอันระงับสิ้นไป