คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 144/2569

บทความวันที่ 16 ก.ย. 2569, 11:13

มีผู้อ่านทั้งหมด 129 ครั้ง

ต้องตีความโดยเคร่งครัดผู้มีชื่อในที่ดินและมีหน้าที่ต้องเสียภาษี

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 144/2569
การจะได้รับสิทธิยกเว้นมูลค่าของฐานภาษีในการคำนวณภาษีไม่เกินห้าสิบล้านบาทตามพ.ร.บ.ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ.2562  มาตรา 41 อันเป็นบทบัญญัติแห่งการยกเว้นภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างนั้นต้องตีความอย่างเคร่งครัด และคำนึงถึงความมุ่งหมายของการจัดเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างจากความเป็นเจ้าของที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง การใช้หลักฐานทางทะเบียนที่ดินที่ไม่มีใครโต้แย้งความถูกต้องเป็นหลักเกณฑ์ในการพิจารณาถึงความเป็นเจ้าของย่อมทำให้การประเมินและการจัดเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเกิดความแน่นอน ชัดเจน และเป็นธรรมทั้งสำหรับผู้ประเมินภาษีและผู้มีหน้าที่เสียภาษี แต่หากยินยอมให้ผู้ที่มีชื่อในทะเบียนที่ดินและสิ่งปลูกสร้างมีสิทธิได้รับยกเว้นมูลค่าของฐานภาษีในการคำนวณภาษีตามพ.ร.บ.ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ.2562 มาตรา 41 โดยกล่าวอ้างเพียงว่ามีชื่อผู้มีกรรมสิทธิ์รวมอื่นอีกในทะเบียนบ้าน ทั้งที่บุคคลนั้นไม่มีชื่อในทะเบียนที่ดินและสิ่งปลูกสร้างดังที่โจทก์อ้าง อาจส่งผลให้เกิดความไม่แน่นอนและความยุ่งยากซับซ้อนแก่ผู้จัดเก็บภาษี รวมทั้งอาจเป็นช่องทางในการหลีกเลี่ยงภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างของเจ้าของที่ดินที่แท้จริง ด้วยเหตุนี้แม้ข้อเท็จจริงปรากฎว่า อ.จะมีชื่อในทะเบียนราษฎร ก่อนวันที่ 1 มกราคม 2563  และใช้ห้องชุดดังกล่าวเป็นที่อยู่อาศัยในลักษณะของสินสมรสก็ตาม แต่เมื่อในหนังสือแสดงกรรมสิทธิ์ห้องชุด(อ.ช.2) ไม่ปรากฎชื่ออ.เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ โจทก์จึงไม่อาจอ้าง อ.เพื่อให้ได้รับยกเว้นการเสียภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง ประจำปี พ.ศ.2565  ตามพ.ร.บ.ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ.2562  มาตรา 41 โจทก์ซึ่งมีชื่อเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ห้องชุดในวันที่ 1 มกราคม ของปีภาษี 2563  และไม่ได้รับการยกเว้นภาษีจึงเป็นผู้มีหน้าที่เสียภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง ตามความใน พ.ร.บ.ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ.2562 มาตรา 9

ปรึกษาข้อกฎหมายสอบถาม 02-948-5700 หรือ 081-616-1425 หรือ 081-625-2161, 081-821-7470