คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2081/2569

บทความวันที่ 14 ต.ค. 2569, 09:30

มีผู้อ่านทั้งหมด 157 ครั้ง

เจ้าหนี้ยึดทรัพย์เกินความจำเป็นโดยไม่สืบทรัพย์อันเป็นการยึดทรัพย์ที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2081/2569
ป.วิ.พ.มาตรา 300  มีเจตนารมณ์ที่จะป้องกันไม่ให้ลูกหนี้ตามคำพิพากษาต้องได้รับความเสียหายจากการที่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาและเจ้าพนักงานบังคับคดีใช้อำนาจยึดทรัพย์ของลูกหนี้ตามคำพิพากษาเกินความจำเป็นและเกินกว่าสัดส่วนแห่งหนี้ที่จะพึงต้องถูกบังคับให้ชำระ  และเพื่อให้บรรลุเจตนารมณ์ดังกล่าว ป.วิ.พ.ภาคบังคับคดี  จึงได้กำหนดวิธีการและเครื่องมือให้เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาและเจ้าพนักงานบังคับคดีสำหรับใช้ในการสืบและค้นหาทรัพย์สินของลูกหนี้ตามคำพิพากษาที่อยู่หรือไม่อยู่ในความครอบครองของลูกหนี้ตามคำพิพากษา ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 277 มาตรา 282  และมาตรา 283 เมื่อโจทก์ยอมรับว่าโจทก์เพียงแต่สืบหาทรัพย์สินของจำเลยที่ 3 ตามทะเบียนที่ดิน โดยไม่ปรากฎว่าโจทก์ได้ใช้วิธีการและเครื่องมือดังกล่าวมาก่อนด้วย ทั้งที่ระยะเวลาสำหรับการบังคับคดียังเหลืออีกมาก โจทก์จึงไม่อาจอ้างได้ว่าที่ดินที่ยึดนี้เป็นทรัพย์ชิ้นเดียวของจำเลยที่ 3 ที่จะสามารถบังคับชำระหนี้ตามคำพิพากษาและมีเหตุสมควรที่จะยึดได้โดยไม่ต้องคำนึงถึงหรือไม่ขัดต่อบทบัญญัติมาตรา 300
    อนึ่ง ระหว่างพิจารณาของศาลฎีกา พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 33) พ.ศ.2568 มาตรา 3 ให้ยกเลิกตาราง 5 ค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดี ท้าย ป.วิ.พ.เดิม และให้ใช้ตาราง 5 ท้าย พ.ร.บ.นี้แทน โดยตาราง 5 ที่แก้ไขเพิ่มเติม มิได้บัญญัติความรับผิดค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดีในกรณียึดทรัพย์สินซึ่งไม่ใช่ตัวเงินแล้วไม่มีการขายหรือจำหน่ายไว้ดังเช่นกฎหมายเดิม โจทก์จึงไม่มีความรับผิดต้องชำระค่าธรรมเนียมดังกล่าวตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 3 อีก

​ปรึกษาข้อกฎหมายสอบถาม 02-948-5700 หรือ 081-616-1425 หรือ 081-625-2161, 081-821-7470