เมื่อนิติบุคคลหมู่บ้านมีหน้าที่ดูแลเฉพาะทรัพย์สินส่วนกลาง

บทความวันที่ 11 พ.ค. 2563, 09:37

มีผู้อ่านทั้งหมด 2089 ครั้ง

นิติบุคคลหมู่บ้านมีหน้าที่ดูแลทรัพย์สินส่วนกลาง ไม่รวมถึงทรัพย์สินส่วนบุคคล

            เมื่อนิติบุคคลหมู่บ้านมีหน้าที่ดูแลเฉพาะทรัพย์สินส่วนกลาง และไม่ปรากฎว่าเป็นการประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของนิติบุคคลหมู่บ้านและพนักงานรักษาความปลอดภัย จึงไม่ต้องร่วมกันรับผิดต่อโจทก์

คำพิพากษาฎีกาที่ 1277/2562
          พระราชบัญญัติจัดสรรที่ดิน พ.ศ.2543 ได้บัญญัติให้นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร ดูแลและจัดการทรัพย์สินส่วนกลางต่างๆ โดยจัดการเกี่ยวกับสาธารณูปโภคส่วนรวม ค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษา ค่าบริการสาธารณะต่างๆรวมทั้งดูแลรักษาความปลอดภัย ในสิ่งต่างๆ เกี่ยวกับทรัพย์สินส่วนกลางไม่รวมถึงทรัพย์สินส่วนบุคคลอันหมายถึงบ้านแต่ละหลังในหมู่บ้านนั้น ส่วนการรักษาความปลอดภัยในหมู่บ้านจัดสรร เช่น การเข้าออกหมู่บ้านจัดสรรมีพนักงานรักษาความปลอดภัยดูแลความเรียบร้อย มีหน้าที่ตรวจตราดูแลบุคคลและรถยนต์เข้าออก ตรวจสอบสติกเกอร์ที่ติดรถยนต์ การแลกบัตรเข้าออก หรือการตรวจสอบทรัพย์สินที่ขนเข้าออกอย่างผิดปกติ รวมทั้งตรวจตราถนนหนทางในบริเวณหมู่บ้านจัดสรรว่ามีสิ่งแปลกปลอมหรือบุคคลภายนอกที่อาจเป็นมิจฉาชีพเข้ามารบกวนเพื่อประสงค์ร้ายในหมู่บ้านจัดสรรเพื่อรักษาทรัพย์สินส่วนกลางซึ่งเป็นไปตามกฎระเบียบที่หมู่บ้านจัดสรรกำหนดไว้ ซึ่งเป็นมาตรการรักษาความปลอดภัยหรือความสงบเรียบร้อยมนหมู่บ้านจัดสรร หาได้มีความหมายครอบคลุมไปถึงการรักษาความปลอดภัยแก่ทรัพย์สินส่วนบุคคลซึ่งเป็นทรัพย์สินภายในบ้านของโจทก์ไม่ ทั้งไม่ปรากฏว่ามีสิ่งผิดปกติที่เกี่ยวกับความปลอดภัยเกิดขึ้นต่อทรัพย์สินของนิติบุคคลถึงขนาดร้ายแรงแล้วไปกระทบทรัพยืสินส่วนตัวของโจทก์โดยจำเลยที่ 1 หรือพนักงานรักษาความปลอดภัยของจำเลยที่ 2 ปล่อยปละละเลย เช่น บ้านของโจทก์ถูกทุบทำลายบานประตูหน้าต่างอย่างสังเกตเห็นได้ชัดแล้วๆไม่เข้าไปตรวจตราดูแลหรือแจ้งแก่เจ้าของบ้าน หรือตู้เซฟของโจทก์มีขนาดใหญ่และขนใส่รถมาด้วยสังเกตได้โดยง่ายโดยที่พนักงานรักษาความปลอดภัยเห็นแล้วไม่ตรวจสอบและไม่ทักท้วง ซึ่งตู้เซฟของโจทก์มีขนาดไม่ใหญ่โตมากนักและสามารถนำมาใส่ท้ายรถยนต์ได้ หากรถยนต์มีสติ๊กเกอร์ของหมู่บ้านจัดสรรก็ไม่จำเป็นต้องตรวจสิ่งของภายในรถยนต์ที่เข้าออก ดังนั้นรถยนต์ของคนร้ายจึงอาจเป็นรถที่ได้รับอนุญาตเข้าออกหมู่บ้านจัดสรรได้ พนักงานรักษาความปลอดภัยในหมู่บ้านจึงไม่เห็นและตรวจสอบได้ เมื่อไม่ปรากฎว่าทรัพย์สินของโจทก์ที่ถูกคนร้ายลักไปนั้นนำออกจากหมู่บ้านจัดสรรเป็นการประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของจำเลยทั้งสองแล้ว จำเลยทั้งสองจึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์

ตัวบทกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
มาตรา 420  ผู้ใดจงใจหรือประมาทเลินเล่อ ทำต่อบุคคลอื่นโดยผิดกฎหมายให้เขาเสียหายถึงแก่ชีวิตก็ดี แก่ร่างกายก็ดี อนามัยก็ดี เสรีภาพก็ดี ทรัพย์สินหรือสิทธิอย่างหนึ่งอย่างใดก็ดี ท่านว่าผู้นั้นทำละเมิดจำต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น