ดิฉันในฐานะที่เป็นนักสืบและเป็นทนายความด้วย ในแต่ละวันจะมีคนโทรศัพท์

บทความวันที่ 4 พ.ค. 2553, 00:00

มีผู้อ่านทั้งหมด 2024 ครั้ง

เมียหลวงอยากฟ้อง….ชู้

            ดิฉันในฐานะที่เป็นนักสืบและเป็นทนายความด้วย ในแต่ละวันจะมีคนโทรศัพท์ และเดินทางเข้ามาปรึกษามากมาย ส่วนใหญ่จะเป็นฝ่ายหญิงที่แค้นสามีไปมีเมียน้อย  วันนี้มีเรื่องมาเล่าให้ท่านได้อ่านกัน

            เรื่องนี้เป็นหญิงอายุประมาณ 55 ปี เธอเล่าชีวิตดิฉันฟังว่า เธอเคยแต่งงานมาก่อนและมีลูกติดกับสามีเก่า 3 คน ลูกๆ ทุกคนบรรลุนิติภาวะแล้ว เมื่อเลิกกับสามีเก่า ก็มาเจอกับชายคนหนึ่งที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน เป็นพ่อหม้ายอกหักรักครุฑมาเช่นกัน  เกิดความเห็นอกเห็นใจกัน จึงตกลงใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ลูกๆ ทั้งสองฝ่ายรับรู้ เริ่มต้นชีวิตใหม่ของทั้งสองเริ่มจากไม่มีทรัพย์สินอะไรเลย ช่วยกันทำมาหากินสู้ชีวิต จนมีเงินทองเป็นเจ้าของธุรกิจหลายอย่าง  ลูกๆ ทุกคนก็มีธุรกิจของตัวเองเช่นกัน 

ชีวิตผ่านไป ทุกคนสุขสบาย ไม่เดือดร้อนเรื่องเงิน  ก็หาความสุขให้ตัวเอง ฝ่ายสามีก็เริ่มหาคบเพื่อนมากขึ้น ไปสังสรรค์บ่อยเข้า  มีธุรกิจใหม่เข้ามาเรื่อยๆ โดยการแนะนำของเพื่อน ก็มีการนำเงินไปลงทุนซึ่งเธอไม่ค่อยเต็มใจนักเพราะไม่ต้องการให้เงินรั่วไหล

ต่อมาเธอแอบจับได้ว่าสามีไปเลี้ยงหญิงหม้ายลูกติดไว้  ซึ่งหญิงคนนั้นอายุไม่เกิน 25 ปี   เธอไม่เห็นกับตา แต่แอบได้ยินฝ่ายสามีเล่าให้ญาติเขาฟังว่า “สงสารมัน เลยเลี้ยงไว้” แค่คำพูดนี้เท่านั้นที่ทำให้เธอเต้นทันทีเลย  ทั้งๆที่ไม่รู้เลยว่าที่สามีบอกว่า “เลี้ยง” ไม่รู้ว่าเลี้ยง คน หรือ สัตว์   เธอเริ่มห่วงสมบัติขึ้นมา เกรงว่าถ้าสามีไปมีหญิงอื่นๆจริง เธอจะทำอย่างไร  เช่น “ กลัวถูกทิ้ง , กลัวเงินหมด เดี๋ยวสามีจะเอาไปให้คนอื่น” เธอจึงมาหานักสืบต้องการให้ดิฉันสืบให้ได้ว่าหญิงคนนั้นเป็นใคร   

เธอถามดิฉันว่าจะฟ้องหญิงชู้ และเรียกค่าเสียได้หรือไม่  เธอกับเขาอยู่กินกันมา 20 ปีแล้ว แต่ไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน  “ก็ไม่ใช่สามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย” ตรงนี้ถ้าเขาจะไปก็คงห้ามกันไม่ได้  แต่เรื่องของทรัพย์สิน  “หาได้ร่วมกันมาเท่าไหร่ต้องแบ่งกันคนละครึ่ง เพราะถือว่าเป็นหุ้น(ชีวิต)กัน”

เธอยืนยันให้  “นักสืบติดตามพฤติกรรมสามีถึงอย่างไรก็อยากรู้ว่าหญิงคนนั้นเป็นใคร” ในระหว่างที่นักสืบทำงานจะรายงานให้เธอทราบเป็นระยะๆ เดี๋ยวนี้นักสืบเขาพัฒนาแล้ว ใช้เครื่องGPS และสามารถดังฟังได้ด้วย คอยรายงานให้เธอทราบทุกครั้งที่มีการเคลื่อนไหว และคุยกับใคร   นักสืบติดตามมาหลายวันยังไม่มีวี่แววว่าฝ่ายชาย จะไปหาหญิงที่ไหนเลย ไปพบลูกค้าและเพื่อนๆที่ทำธุรกิจด้วยกัน  เมื่อเป้าหมายกลับใกล้จะถึงบ้าน นักสืบก็จะรายงานให้เธอทราบทันที  พอสามีถึงบ้านเธอก็บ่นบ้างด่าบ้าง (ได้ยินจากเครื่องดักฟัง)  สามีก็ขับรถออกจากบ้านอีก  (คงทนเสียงเธอไม่ไหว..หรือเปล่า) เดือดร้อนนักสืบอีก กำลังจะถอยหลังกลับไปพักผ่อน เป้าหมายออกอีกแล้วเหรอ! ปฏิบัติภารกิจต่อ .............

ดิฉันไม่ทราบนะว่า ที่ฝ่ายสามีเธอไม่อยากอยู่บ้านเพราะอะไร   เกือบวันสุดท้ายที่นักสืบทำงาน  วันนั้นเป้าหมายออกจากบ้านตามปกติ เป้าหมายสวมขาสั้น เสื้อยืดธรรมดา แต่งตัวเหมือนทุกวันที่เห็น ไม่มีกระเป๋าเดินทางอะไรออกจากบ้านมาเลย   เป้าหมายออกจากบ้านได้ก็ขับรถไปที่ตลาดซื้อของฝากมากมาย นักสืบคิดเองว่า ใกล้สงกรานต์แล้ว คงนำไปฝากให้ญาติ ๆ หรือไม่เตรียมไว้ทำบุญ  แต่เป้าหมายขับรถจากจังหวัดชลบุรี  มุ่งหน้าเข้ากรุงเทพ  นักสืบรายงานให้เธอทราบ เธอพูดทันทีว่า “เออ..เด็กที่มันเลี้ยงไว้อยู่แถวพระราม 9  ให้นักสืบติดตามต่อ  เก็บภาพมาให้ได้นะ พี่จะให้รางวัล” (แนะ..ติดสินบนอีก!)   เอ๊ะ!  นี่มันจังหวัดสมุทรสาครแล้วนี่ จะไปไหนเนี้ย...  รายงานเธอก่อน...ว่าจะเอาไงแน่  พอเธอทราบ เธอบอกว่า นั่นงัย ! เขาจะไปหาหญิงคนหนึ่งที่นั่นแน่เลย  ให้ตามไปก่อน (อ้าว..ตกลงจังหวัดไหนกันคะเนี่ย เปลี่ยนตามสถานที่เลยนะ) นักสืบยังคงตามใกล้ชิดอยู่ นักสืบเริ่มไม่ไหวแล้วคะพี่  ตอนนี้เป้าหมายถึงจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ แล้วค่ะพี่ จะเอาต่อดีคะ  เธอบอกว่างั้นนักสืบหยุดแค่นี้  “เดี๋ยว ! พี่จะตามต่อเอง  แต่ตอนนี้พี่ยังไม่ออกจากบ้านเลย  พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน  แต่ได้ข่าวว่าเขามีหญิงอยู่ที่ใต้นะ” เธอโทรศัพท์ไปพูดอะไรกับเป้าหมายไม่ทราบ เขาปิดโทรศัพท์หนีไปเลย  แต่นักสืบอย่างดิฉัน  สามารถเช็คเส้นทางที่เป้าหมายเดินทางไปได้   ปล่อยหน้าที่ให้เธอไปจัดการกันเอง หมดภารกิจของดิฉันแล้ว

ท่านผู้อ่านคะ มีปัญหาหาทางออกไม่ได้ ปรึกษามาที่นักสืบได้คะ “กุ้ง” อำนวยพร  มณีวรรณ์    02-9485700 , 089-6695026