คำพิพากษาฎีกาที่ 7602/2562

บทความวันที่ 14 ธ.ค. 2563, 11:45

มีผู้อ่านทั้งหมด 1238 ครั้ง

ผู้มีสิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนกรณีเสียชีวิต

คำพิพากษาฎีกาที่ 7602/2562
    ป.วิ.อ. มาตรา 44/1 เป็นบทบัญญัติที่มีเจตนารมณ์จะช่วยให้ผู้ที่ได้รับความเสียหายทางแพ่งได้รับความสะดวกรวดเร็วในการได้รับชดใช้ค่าสินไหมทดแทน และไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการดำเนินคดีแพ่งเป็นอีกคดีหนึ่ง ทั้งคดีแพ่งและคดีอาญาจะได้เสร็จสิ้นไปในคราวเดียวกันโดยให้ผู้ที่ได้รับความเสีรยหายยื่นคำร้องเข้ามาในคดีอาญา แม้ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 2(4) จะบัญญัติว่า “ผู้เสียหาย หมายความถึงบุคคลอื่นที่มีอำนาจจัดการแทนได้ ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 4, 5 และ 6” แต่ข้อความตามมาตรา 44/1 ที่บัญญัติให้ผู้เสียหายมีสิทธิที่จะเรียกค่าสินไหมทดแทนได้นั้นย่อมมีความหมายในตัวว่า หมายถึงผู้มีสินไหมทดแทน จึงมีความหมายที่แตกต่างกับความหมายของผู้เสียหายที่บัญญัติไว้ในมาตรา 2 (4) การตีความคำว่าผู้เสียหายตามมาตรา 44/1 จึงไม่ต้องถือตามความหมายเช่นเดียวกับมาตรา 2(4) ดังนั้น การพิจารณาว่าผู้ใดจะมีสิทธิยื่นคำร้องต้องพิจารณาจากสิทธิในคดีแพ่ง ไม่ใช่กรณีที่จะนำความหมายของคำว่าผู้เสียหายในทางคดีอาญา เช่น เป็นผู้เสียหายโดยนิตินัยมาใช้บังคับ
    โจทก์ร่วมซึ่งเป็นผู้ร้องเรียกค่าสินไหมทดแทนคือค่ารักษาพยาบาลค่าปลงศพกับค่าใช้จ่ายอันจำเป็นอย่างอื่น และค่าที่ผู้ร้องขาดไร้อุปการะซึ่งสิทธิในการเรียกค่าสินไหมทดแทนเกี่ยวกับค่ารักษาพยาบาลก่อนผู้ต้องถึงแก่ความตาย ผู้ตายเป็นผู้เสียหายชอบที่จะได้ชดใช้ค่าใช้จ่ายอันต้องเสียไปตาม ป.พ.พ. มาตรา 444 เมื่อผู้ต้องถึงแก่ความตายไปแล้ว สิทธิในการเรียกค่ารักษาพยาบาลย่อมเป็นมรดกตกทอดแก่ทายาท ตาม ป.พ.พ.มาตรา 1599 และมาตรา 1600 สิทธิในการเรียกค่าสินไหมทดแทนกับค่าปลงศพและค่าใช้จ่ายอันจำเป็นอย่างอื่นตา มป.พ.พ. มาตรา 443 วรรคแรก เป็นสิทธิของผู้ที่เป็นทายาทจะเรียกร้องเอาแก่ผู้ที่กระทำละเมิดทำให้เจ้ามรดกถึงแก่ความตายภายใต้บังคับ ป.พ.พ. มาตรา 1649 ผู้ร้องเป็นมารดาผู้ตายจึงเป็นทายาทของผู้ตาย ย่อมใช้สิทธิในฐานะทายาทเรียกค่ารักษาพยาบาลและค่าปลงศพกับค่าใช้จ่ายอันจำเป็นอย่างอื่นของเจ้ามรดกได้
    ค่าขาดไร้อุปการะนั้น ผู้ร้องในฐานะมารดาโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ตายเป็นผู้ที่ได้รับความเสียหาย โดยตัวของผู้ร้องเองตาม ป.พ.พ. มาตรา 443 วรรคสาม ประกอบมาตรา 1563 จึงเรียกค่าสินไหมทดแทนส่วนนี้ได้ ที่ผู้ตายมีส่วนก่อให้จำเลยกระทำความผิดนั้นเป็นเพียงข้อเท็จจริง ที่จะนำมาใช้ประกอบดุลพินิจในการกำหนดค่าสินไหมทดแทนเท่านั้น ไม่ทำให้สิทธิของผู้ร้องที่จะขอชดใช้ค่าสินไหมทดแทนหมดไป