การใช้สิทธิในการดำเนินคดีของเจ้าหนี้

            เจ้าหนี้จะใช้สิทธิความเป็นเจ้าหนี้ฟ้องร้องให้ลูกหนี้ชำระหนี้แก่ตนหรือทวงหนี้นั้น จะต้องกระทำการโดยสุจริต การกระทำดังต่อไปนี้ถือว่าเป็นการกระทำโดยไม่สุจริต

-         การทวงหนี้ โดยวิธีการไม่ชอบด้วยกฎหมาย เช่น ด่าทอลูกหนี้หรือการประจานลูกหนี้

-         การฟ้องลูกหนี้ในยอดเงินที่สูงกว่ายอดเงินที่กู้จริง

-         การกรอกข้อความในสัญญากู้ที่ไม่ตรงตามความเป็นจริง

-         การลงวันที่ย้อนหลังในสัญญากู้

-         การกรอกจำนวนเงินมากกว่าที่ลูกหนี้ที่กู้ยืมไปจากเจ้าหนี้โดยที่ลูกหนี้ไม่ให้ความยินยอม

-         การไม่นำยอดเงินต้นหรือดอกเบี้ยที่ลูกหนี้ชำระมาแล้วไปหักออกจากยอดหนี้ที่ค้างชำระ

-         การเบิกความเท็จเกี่ยวกับยอดหนี้ในชั้นศาล

ตัวบทกฎหมายที่เป็นประโยชน์ต่อลูกหนี้

1.  ป.พ.พ.มาตรา 5 ในการใช้สิทธิแห่งตนก็ดี ในการชำระหนี้ก็ดี บุคคลทุกคนต้องกระทำโดยสุจริต

2.  ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 1(9) มาตรา 264, 265, 268 (ปลอมเอกสารสิทธิและใช้เอกสารสิทธิปลอม) มาตรา 177 วรรคแรก และมาตรา 180 วรรค แรก (เบิกความเท็จหรือนำสืบหรือแสดงพยานหลักฐานอันเป็นเท็จ)

หน้าที่ที่ลูกหนี้มีต่อเจ้าหนี้ตามกฎหมาย

1.  ลูกหนี้มีหน้าที่ต้องชำระหนี้ตามข้อตกลงโดยสุจริต

2.  ลูกหนี้ไม่ต้องยักย้ายถ่ายเททรัพย์สินเพื่อหนีหนี้

3.  แต่ถ้าลูกหนี้มีทรัพย์สินมากกว่าหนี้สินที่ค้างชำระแก่เจ้าหนี้ ลูกหนี้สามารถยักย้ายถ่ายเททรัพย์สินได้

4.  ลูกหนี้ต้องชำระหนี้เมื่อถึงกำหนดชำระหนี้ ถ้าผิดนัดต้องชำระดอกเบี้ยนับแต่วันผิดนัด

ตัวบทกฎหมายที่เป็นบทลงโทษลูกหนี้

1.  ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 350 (ความผิดฐานโกงเจ้าหนี้)

2.  ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 349 (ลูกหนี้เอาไปเสีย ทำให้เสียหายซึ่งทรัพย์ที่ลูกหนี้นำไปจำนำไว้กับเจ้าหนี้)

3.  ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 188 (ลูกหนี้ทำให้เสียหาย ซึ่งเอกสารที่เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเงิน เช่น ขโมยสัญญากู้ หรือทำลายสัญญากู้ เป็นต้น)