กระผมมีเรื่องที่จะรบกวนขอเรียนปรึกษาครับ ตาของกระผมท่านได้เสียชีวิตลง

บทความวันที่ 27 ส.ค. 2553, 00:00

มีผู้อ่านทั้งหมด 1073 ครั้ง

การแบ่งมรดกในกรณีไม่มีพินัยกรรม

        กระผมมีเรื่องที่จะรบกวนขอเรียนปรึกษาครับ ตาของกระผมท่านได้เสียชีวิตลง โดยที่ท่านไม่ได้ทำพินัยกรรมใดๆ เลย โดยท่านมีทรัพย์สิน เช่น ที่นา ที่ไร่ เป็นต้น และเมื่อท่านไม่ได้ทำพินัยกรรมไว้ ด้วยความเชื่อใจกันระหว่างพี่น้องที่คลอดตามทันมา จึงไม่ได้มีการจัดสรรปันส่วนของมรกดดังกล่าวให้เรียบร้อย และแล้วเรื่องก็เกิดขึ้นเมื่อลุง (พี่ชายของแม่) กลับแสดงความเป็นเจ้าของของที่ดินทั้งหมดของตาแต่เพียงผู้เดียว โดยไม่แแบ่งให้พี่หรือน้องคนอื่นๆ เลย และเมื่อน้องๆ มาขอให้มีการแบ่งมรดกให้เรียบร้อย ลุงกลับปฏิเสธที่จะดำเนินการ  เพราะแกจะเก็บไว้คนเดียว กระผมอยากจึงอยากทราบดังนี้
         1. การแบ่งมรดกในกรณีที่ไม่มีพินัยกรรมนั้น ต้องแบ่งอย่างไรครับ
         2. การที่ลุงไม่ยอมให้มีการแบ่งมรดกโดยยืดครองเป็นของตนเองแต่เพียงผู้เดียวเช่นนี้ มีความผิดหรือไม่ชอบหรือไม่
         3. จากข้อ 2 ถ้ามีความผิดหรือไม่ชอบ บรรดาลูกของตาคนอื่นๆ สามารถดำเนินการอย่างใดได้บ้าง
         4. หากมีการแต่งตั้งทนายเพื่อฟ้องร้องคดี และเมื่อชนะคดีเราสามารถกำหนดให้ลุงของกระผมไม่ต้องได้รับมรดกเลยได้หรือไม่
         5. เนื่องจากกระผมและครอบครัวไม่ได้เป็นคนมีเงินอะไรมากนัก แต่ก็อยากได้รับความเป็นธรรมและมรดกของตาที่เก็บไว้ให้ลูกหลานได้ทำมาหากิน กระผมจะขอรับควมช่วยเหลือจากทนายความฟรีหรือเสียค่าใช้จ่ายน้อยๆ ได้จากที่ไหนบ้างครับ

คำแนะนำทนายคลายทุกข์
          1.การแบ่งทรัพย์มรดก  กรณีที่คุณตาเจ้ามรดกตาย  โดยไม่ได้ทำพินัยกรรมไว้  ตามกฎหมายให้ปันทรัพย์มรดกทั้งหลายแก่ทายาทโดยธรรมของผู้ตาย ตาม ป.พ.พ. มาตรา 1620  ดังนั้น  ทายาทโดยธรรมของคุณตาที่มีสิทธิได้รับทรัพย์มรดกจึงตกได้แก่บุตรของคุณตา  ซึ่งเป็นผู้สืบสันดานทายาทโดยธรรม ที่มีสิทธิได้รับมรดกลำดับที่ 1  ตาม ป.พ.พ. มาตรา 1629(1) คุณลุงและน้อง ๆ  ต่างมีสิทธิได้รับมรดกของคุณตาโดยแบ่งในส่วนเท่า ๆ กัน
          2.เมื่อคุณลุงเป็นผู้ครอบครองทรัพย์มรดกเพียงคนเดียวไม่ยอมแบ่งให้แก่น้อง ๆ  ซึ่งเป็นทายาทด้วยกัน  ย่อมเป็นการโต้แย้งสิทธิของน้อง ๆ  ถือว่าคุณลุงได้กระทำการยักย้าย หรือปิดบังทรัพย์มรดกมากกว่าส่วนที่ตนจะได้ฉ้อฉลหรือรู้อยู่ว่าตนทำให้เสื่อมประโยชน์ของทายาทอื่น  คุณลุงจึงเป็นผู้ต้องถูกกำจัดมิให้มรดกเลยตามที่บัญญัติไว้ใน ป.พ.พ. มาตรา 1605  ดังนั้น  เมื่อการกระทำของคุณลุงดังกล่าว  เป็นการโต้แย้งสิทธิของน้อง ๆ  น้อง ๆ และรวมทั้งคุณแม่ของท่าน  ย่อมมีสิทธิฟ้องเรียกร้องทรัพย์มรดกของคุณตาเอาจากคุณลุงที่ครอบครองไว้นั้น  เพื่อให้แบ่งกันระหว่างทายาท  ภายใน 1 ปี  นับแต่เจ้ามรดกตาย  หรือนับแต่เมื่อทายาทโดยธรรมได้รู้หรือควรได้รู้ถึงความตายของเจ้ามรดก ตาม ป.พ.พ. มาตรา 1754
          3. เมื่อน้อง ๆ ได้ฟ้องคดีมรดกเรียกทรัพย์มรดกดังกล่าว  ก็สามารถที่จะฟ้องคุณลุงที่ได้ยักย้ายหรือปิดบังทรัพย์มรดกไม่ให้ได้รับมรดกเลย   เนื่องจากการกระทำของคุณลุงเป็นการกระทำผิดทางแพ่งต่อทายาทอื่น  ตาม ป.พ.พ. มาตรา 1605
         4. เมื่อท่านและครอบครัวประสงค์ที่จะขอรับความเป็นธรรม  แนะนำให้ท่านเข้ามาพบทีมงานทนายความทนายคลายทุกข์ได้

ตัวบทกฎหมายอ้างอิง
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
มาตรา 1604  บุคคลธรรมดาจะเป็นทายาทได้ก็ต่อเมื่อมีสภาพบุคคลหรือสามารถมีสิทธิได้ตามมาตรา 15 แห่งประมวลกฎหมายนี้ ในเวลาที่เจ้ามรดกถึงแก่ความตาย
เพื่อประโยชน์แห่งมาตรานี้ ให้ถือว่าเด็กที่เกิดมารอดอยู่ภายในสามร้อยสิบวันนับแต่เวลาที่เจ้ามรดกถึงแก่ความตายนั้น เป็นทารกในครรภ์มารดาอยู่ในเวลาที่เจ้ามรดกถึงแก่ความตาย

มาตรา 1620  ถ้าผู้ใดตายโดยไม่ได้ทำพินัยกรรมไว้หรือทำพินัยกรรมไว้แต่ไม่มีผลบังคับได้ ให้ปันทรัพย์มรดกทั้งหมดแก่ทายาทโดยธรรมของผู้ตายนั้นตามกฎหมาย
ถ้าผู้ใดตายโดยได้ทำพินัยกรรมไว้ แต่พินัยกรรมนั้นจำหน่ายทรัพย์หรือมีผลบังคับได้แต่เพียงบางส่วนแห่งทรัพย์มรดก ให้ปันส่วนที่มิได้จำหน่ายโดยพินัยกรรม หรือส่วนที่พินัยกรรมไม่มีผลบังคับให้แก่ทายาทโดยธรรมตามกฎหมาย

มาตรา 1629  ทายาทโดยธรรมมีหกลำดับเท่านั้น และภายใต้บังคับแห่งมาตรา 1630 วรรค 2 แต่ละลำดับมีสิทธิได้รับมรดกก่อนหลังดั่งต่อไปนี้ คือ
(1)  ผู้สืบสันดาน

มาตรา 1754 ห้ามมิให้ฟ้องคดีมรดกเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งปี นับแต่เมื่อเจ้ามรดกตายหรือนับแต่เมื่อทายาทโดยธรรมได้รู้ หรือควรได้รู้ถึงความตายของเจ้ามรดก
คดีฟ้องเรียกตามข้อกำหนดพินัยกรรม มิให้ฟ้องเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่เมื่อผู้รับพินัยกรรมได้รู้หรือควรได้รู้ถึงสิทธิซึ่งตนมีอยู่ตามพินัยกรรม
ภายใต้บังคับแห่งมาตรา 193/27 แห่งประมวลกฎหมายนี้ ถ้าสิทธิเรียกร้องของเจ้าหนี้อันมีต่อเจ้ามรดกมีกำหนดอายุความยาวกว่าหนึ่งปี มิให้เจ้าหนี้นั้นฟ้องร้องเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่เมื่อเจ้าหนี้ได้รู้ หรือควรได้รู้ถึงความตายของเจ้ามรดก
ถึงอย่างไรก็ดี สิทธิเรียกร้องตามที่ว่ามาในวรรคก่อนๆ นั้น มิให้ฟ้องร้องเมื่อพ้นกำหนดสิบปีนับแต่เมื่อเจ้ามรดกตาย