ดิฉันทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่ง เป็นห้องอาหาร ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโรงแรม

บทความวันที่ 19 ส.ค. 2553, 00:00

มีผู้อ่านทั้งหมด 623 ครั้ง

วันหยุดและเงินประกัน

          ดิฉันทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่ง เป็นห้องอาหาร ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโรงแรม  พวกเราได้วันหยุดเพียงเดือนละ 2 วัน ซึ่งปกติกฎหมายให้หยุดได้อาทิตย์ละ วัน (เดือนละ 4 วัน) ซึ่งพวกเราเคยร้องเรียนกับเขาแล้ว แต่เขาหาว่าเป็นปกติของร้านอาหารทั่วไป  ดิฉันสอบถามกับเพื่อน ๆ ที่มาจากโรงแรมและร้านอาหารอื่น เขาก็หยุด 4 วันเหมือนบริษัทอื่นทั่วไป พวกเราจะสามารถทำอย่างไรได้บ้างคะ  และวันหยุดนักขัตฤกษ์ก็ไม่มีให้ด้วยค่ะ  มาสายก็โดนหักนาทีละ 2 บาทด้วย  อีกเรื่องหนึ่ง เป็นการหักเงินประกันในการทำงาน ซึ่งไม่ว่าตำแหน่งใด จะเกี่ยวกับเงินหรือไม่ ก็โดนหักทั้งนั้น โดยจะคืนให้เมื่อทำงานครบ 1 ปี แต่ก็ไม่มีใครทำครบปีกันสักคนค่ะ โดนริบเงินประกันกันไปทั้งนั้นเลยค่ะ

คำแนะนำทนายคลายทุกข์
           1. ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 28  ได้กำหนดให้นายจ้างจัดให้ลูกจ้างมีวันหยุดประจำสัปดาห์สัปดาห์หนึ้งไม่น้อยกว่า 1 วัน  โดยวันหยุดประจำสัปดาห์ต้องมีระยะเวลาห่างกันไม่เกิน 6 วัน นายจ้างและลูกจ้างอาจตกลงกันล่วงหน้า  กำหนดให้มีวันหยุดประจำสัปดาห์วันใดก็ได้
          และในกรณีที่ท่านเป็นลูกจ้างทำงานโรงแรม  ทางนายจ้างและท่านอาจตกลงกันล่วงหน้าสะสมวันหยุดประจำสัปดาห์และเลื่อนไปหยุดเมื่อใดก็ได้  แต่ต้องอยู่ในระยะเวลา 4 สัปดาห์ติดต่อกัน  ดังนั้น เมื่อท่านกับนายจ้างไม่ได้ตกลงกันล่วงหน้าสะสมวันหยุดประจำสัปดาห์ แล้วให้หยุดตามที่ตกลงกันแต่อย่างใด ท่านย่อมมีสิทธิฟ้องนายจ้างต่อศาลแรงงาน  เพื่อเรียกร้องวันหยุดเอาจากนายจ้างและเรียกค่าจ้างเนื่องจากที่ท่านต้องทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์นั้น
          2. เมื่อลักษณะ หรือสภาพของงานที่ท่านทำนั้น  ไม่ใช่งานที่ลูกจ้างต้องรับผิดชอบเกี่ยวกับการเงิน หรือทรัพย์สินของนายจ้าง ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสียหายแก่นายจ้างแต่ประการใด  นายจ้างย่อมไม่มีสิทธิเรียกร้องหรือรับหลักประกันการทำงาน  หรือหลักประกันความเสียหายในการทำงาน ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 10 ดังนั้น  นายจ้างย่อมไม่มีสิทธิเรียกหรือรับหลักประกันการทำงาน  หรือหลักประกันความเสียหายในการทำงาน  ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 10 ดังนั้น  นายจ้างย่อมไม่มีสิทธิเรียกรับเงินประกันการทำงานจากท่าน  หากนายจ้างฝ่าฝืนกฎหมายดังกล่าว  ย่อมเป็นการโต้แย้งสิทธิของท่านลูกจ้าง  ท่านก็ย่อมมีสิทธิปลดเปลื้องทุกข์ให้ศาลแรงงานยกเลิกการรับประกันของนายจ้าง  และสั่งให้นายจ้างคืนเงินประกันพร้อมดอกเบี้ยให้แก่ลูกจ้างต่อไป  ภายใน 7 วัน นับแต่วันที่นายจ้างเลิกจ้างหรือวันที่ลูกจ้างลาออก  หรือวันที่สัญญาประกันสิ้นอายุแล้วแต่กรณี  ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 10 วรรค 2

ตัวบทกฎหมายอ้างอิง
พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541
มาตรา 10  ภายใต้บังคับมาตรา 51 วรรคหนึ่ง ห้ามมิให้นายจ้างเรียกหรือรับหลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความเสียหายในการทำงาน ไม่ว่าจะเป็นเงิน ทรัพย์สินอื่นหรือการค้ำประกันด้วยบุคคลจากลูกจ้าง เว้นแต่ลักษณะหรือสภาพของงานที่ทำนั้นลูกจ้างต้องรับผิดชอบเกี่ยวกับการเงินหรือทรัพย์สินของนายจ้าง ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสียหายแก่นายจ้างได้ ทั้งนี้ ลักษณะหรือสภาพของงานที่ให้เรียกหรือรับหลักประกันจากลูกจ้าง ตลอดจนประเภทของหลักประกัน จำนวนมูลค่าของหลักประกัน และวิธีการเก็บรักษา ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด
ในกรณีที่นายจ้างเรียกหรือรับหลักประกัน หรือทำสัญญาประกันกับลูกจ้างเพื่อชดใช้ความเสียหายที่ลูกจ้างเป็นผู้กระทำ เมื่อนายจ้างเลิกจ้าง หรือลูกจ้างลาออกหรือสัญญาประกันสิ้นอายุ ให้นายจ้างคืนหลักประกันพร้อมดอกเบี้ย ถ้ามี ให้แก่ลูกจ้างภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่นายจ้างเลิกจ้างหรือวันที่ลูกจ้างลาออก หรือวันที่สัญญาประกันสิ้นอายุ แล้วแต่กรณี

มาตรา 28  ให้นายจ้างจัดให้ลูกจ้างมีวันหยุดประจำสัปดาห์ สัปดาห์หนึ่งไม่น้อยกว่าหนึ่งวัน โดยวันหยุดประจำสัปดาห์ต้องมีระยะห่างกันไม่เกินหกวัน นายจ้างและลูกจ้างอาจ
ตกลงกันล่วงหน้ากำหนดให้มีวันหยุดประจำสัปดาห์วันใดก็ได้
ในกรณีที่ลูกจ้างทำงานโรงแรม งานขนส่ง งานในป่า งานในที่ทุรกันดาร หรืองานอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง นายจ้างและลูกจ้างอาจตกลงกันล่วงหน้าสะสมวันหยุดประจำสัปดาห์และเลื่อนไปหยุดเมื่อใดก็ได้ แต่ต้องอยู่ในระยะเวลาสี่สัปดาห์ติดต่อกัน