ความคิดเห็นที่ 3

 คุณหมูเนี่ย..มีญาติเป็นแพทย์ หรือว่าตัวเองเป็นแพทย์หรือเปล่าคะ..จริงอยู่ค่ะ กรรมของแต่ละคนย่อมสนองกลับมาไม่เหมือนกัน..แต่ถ้าในวินาทีที่แพทย์สามารถตัดสินใจได้ว่าเลือกทางไหนจะไม่เกิดความเสียหาย..ทำไมไม่ตัดสินใจเลือกล่ะคะ..ถ้าวันข้างหน้าคุณได้รับความเสียหายที่เกิดจากทางการแพทย์คุณคงจะเข้าใจความรู้สึกของผู้เสียหายฯมากขึ้น..และที่สำคัญเห็นด้วยอย่างยิ่งที่ร่าง พรบ. จะถูกผลักด้นให้เป็น พรบ. ฉบับจริงโดยเร็ว..และไม่จริงนะคะที่ว่ามีแต่ที่กรุงเทพที่ต้องรับบทหนัก ต่างจังหวัดก็เหมือนกันค่ะ..ไม่ที่ไหนที่มีแพทย์ความเสียหายหรือความผิดพลาดย่อมเกิดขึ้นได้เสมอ..

ความคิดเห็นที่ 2

ผมว่าก็เป็นประโยชน์นะ แต่กลัวว่าผู้ผลักดันจะมีภาวะซ่อนเร้นด้านผลประโยชน์

ความคิดเห็นที่ 1

สำหรับผมก็มีส่วนดีและก็ไม่ดีด้วยเช่นกัน

ส่วนดีตรงที่คุ้มครองคนไข้

ส่วนที่ไม่ดีคือไม่มีระบบกองทุนส่วนกลางพูดง่ายๆไม่มีเจ้าภาพ

สำหรับทางหมอชนบทบอกว่าจะเป็นเจ้าภาพกองทุนเอง อันนี้ต้องบอกว่าปกติแล้วคนไข้อาการร่อแร่มักจะส่งเผือกร้อนมาให้โรงพยาบาลในกรุงเทพ เมื่อคนไข้เดี้ยงโรงพยาบาลในกรุงเทพรับผิดชอบ เพราะฉะนั้นส่วนใหญ่โรงพยาบาลต่างจังหวัดจะมีความเสี่ยงน้อยกว่า ต้องบอกว่าหมอชนบทชงและกินเองผมว่าไม่ค่อยจะถูกซักเท่าไร

สำหรับคนที่จะตายก็มีหลายสาเหตุ

แต่แบ่งเป็นสองกลุ่มคือ

ปัจจัยที่ควบคุมได้

ปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้

สำหรับปัจจัยที่ควบคุมได้ เช่นสภาวะอากาศภายในโรงพยาบาล (อุณหภูมิ ความดัน ความชื้น จำนวนโคโลนี) สภาพของห้องที่เหมาะสม ความสามารถของหมอ อุปกรณ์ในการรักษา

สำหรับปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้

โชคชะตาของมนุษย์

สภาพร่างกายของคนไข้

สำหรับสภาพของโรงพยาบาลผมคงต้องขอบอกว่าถ้าจะฟ้องกันจริงๆ ผมบอกตามตรงจับตรงไหนก็โดนครับ