ทนายคลายทุกข์ขอนำตัวอย่างคำฟ้องเรียกค่าเสียหายฟิตเนส/สถานออกกำลังกายเอาเปรียบผู้บริโภค

บทความวันที่ 8 ม.ค. 2553, 00:00

มีผู้อ่านทั้งหมด 4760 ครั้ง

ตัวอย่างคำฟ้องเรียกค่าเสียหายฟิตเนส/สถานออกกำลังกายเอาเปรียบผู้บริโภค

(แบบ ผบ.1)
คำฟ้องคดีผู้บริโภค                                                  คดีหมายเลขดำที่............/2553
                                                                            ศาลแขวงพระนครใต้
                                                                   วันที่...เดือน.............พ.ศ. 2553

นางขี้โรค  อยากออกกำลังกาย  โจทก์
บริษัท สถานบริการออกกำลังกายห่วยแตก จำกัด  จำเลย

                        จำเลยเป็นนิติบุคคล ประเภทบริษัท จำกัด  จดทะเบียน ณ สำนักทะเบียนหุ้นส่วนบริษัท กรุงเทพมหานคร  มีวัตถุประสงค์ประกอบกิจการศูนย์สุขภาพ  ศูนย์ออกกำลังกาย  ศูนย์ฝึกสอนการออกกำลังกาย  และบริการอย่างอื่นที่เกี่ยวข้องกับกิจการดังกล่าว  รายละเอียดปรากฎตามสำเนาหนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคล เอกสารท้ายฟ้องหมายเลข 1 
                     ข้อ  2.  โจทก์มีโรคประจำตัว มีอาการทางสมอง และมีปัญหาเกี่ยวกับโรคหัวใจและโรคลมชัก  เมื่อประมาณช่วงเดือนสิงหาคม 2552 โจทก์เคยเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลแมคคอร์มิค จนถึงช่วงเดือนกันยายน พ.ศ. 2552  ซึ่งแพทย์มีคำสั่งให้งดออกกำลังกายหนักและให้พักรักษาตัวเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน รายละเอียดโจทก์จะนำเสนอต่อศาลในชั้นพิจารณาคดีต่อไป ต่อมาเมื่อวันที่  20  กันยายน  2552    โจทก์ได้รับบัตรกำนัลจากสมาชิกที่ใช้บริการของจำเลยโดยให้ไปทดลองใช้บริการออกกำลังกายฟรีกับจำเลย หลังจากนั้นโจทก์ได้ไปติดต่อสอบถามรายละเอียดกับจำเลยที่สถานที่ออกกำลังกายของจำเลย สาขาจังหวัดเชียงใหม่  โดยก่อนที่จะใช้บริการได้เล่ารายละเอียดเกี่ยวกับปัญหาสุขภาพของโจทก์ให้พนักงานจำเลยฟังว่า โจทก์มีโรคประจำตัว มีอาการทางสมอง หัวใจและลมชัก อยู่ระหว่างการรักษา และหมอไม่ให้ออกกำลังกายหนัก แต่พนักงานของจำเลยได้พยายามหว่านล้อมชักชวนไม่ให้อิสระหรือให้เวลากับโจทก์ในฐานะผู้บริโภคในการที่จะใช้เวลาปรึกษาหารือกับพี่น้องหรือครอบครัวก่อนที่จะใช้บริการ โดยพนักงานฝ่ายขายจำนวนหลายคนได้รุมหว่านล้อมและบังคับให้ลงนามในสัญญา  นอกจากนี้พนักงานของจำเลยจำนวนหลายคนก่อนที่จะบังคับให้โจทก์ลงนามในสัญญาใช้บริการออกกำลังกาย ไม่ได้ให้ข่าวสารที่ถูกต้อง และเพียงพอในการใช้บริการ รวมทั้งไม่ได้แจ้งให้โจทก์ทราบถึงความปลอดภัยถึงการใช้บริการในขณะที่ผู้บริโภคคือโจทก์มีปัญหาด้านสุขภาพ แต่ในทางกลับกันกลับให้ข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับการใช้บริการอันเป็นเท็จและขัดกับหลักวิชาการทางการแพทย์ขั้นพื้นฐาน กล่าวคือ ได้หลอกลวงโจทก์ว่าถึงแม้จะมีปัญหาด้านสุขภาพก็สามารถใช้บริการออกกำลังกายได้  โจทก์ได้พยายามสอบถามเพื่อย้ำเตือนกับพนักงานของจำเลย แต่พนักงานของจำเลยเห็นแก่ประโยชน์ทางธุรกิจโดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยของผู้บริโภคที่ใช้บริการ และได้ยืนยันกับโจทก์อีกครั้งว่าสามารถใช้บริการได้แน่นอน และหากมีปัญหาด้านสุขภาพจนไม่สามารถใช้บริการได้ บริษัทของจำเลยยินดีคืนเงินพร้อมค่าเสียหายให้กับโจทก์ นอกจากนี้พนักงานของจำเลยยังกล่าวอ้างอวดอ้างสรรพคุณว่า สถานบริการออกกำลังกายเป็นสถานบริการที่มีชื่อเสียง เป็นที่ไว้วางใจของคนทั่วโลก มีผู้เชี่ยวชาญทางด้านการแพทย์คอยควบคุมดูแลผู้บริโภคที่มาใช้บริการอยู่ตลอดเวลา การกระทำของพนักงานของโจทก์เป็นการละเมิดสิทธิของผู้บริโภค ซึ่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 มาตรา 4 ได้คุ้มครองไว้ แต่จำเลยประกอบธุรกิจโดยไม่คำนึงถึงสิทธิของผู้บริโภค เป็นการกระทำที่ละเมิดสิทธิขั้นพื้นฐานของผู้บริโภคอย่างร้ายแรง
  ข้อ 3. หลังจากหลงเชื่อและถูกหว่านล้อมและกดดันจากพนักงานฝ่ายขายของจำเลยแล้ว จนโจทก์ขาดอิสระในการตัดสินใจ โดยถูกบังคับให้ตัดสินใจในระยะเวลาสั้น ๆ โจทก์จึงได้ตกลงสมัครเป็นสมาชิกในการใช้บริการเพื่อใช้สถานที่ออกกำลังกายของจำเลย ที่สาขาเชียงใหม่   โดยสมัครเป็นสมาชิกเป็นเวลา 1 ปี   โดยจำเลยคิดค่าบริการจากโจทก์จำนวน  12,946 บาท  โดยให้ผ่อนชำระเป็นงวดจำนวน 10 งวดๆละ 1,294.60 บาท   รายละเอียดปรากฎตามสำเนาสัญญาการเข้าเป็นสมาชิกเลขที่ 1158384 ลงวันที่ 20 กันยายน 2552 เอกสารท้ายฟ้องหมายเลข 2    ซึ่งโจทก์ได้ชำระเงินให้จำเลยไปครบถ้วนในคราวเดียวกันโดยความพลั้งเผลอ   
                       ต่อมาเมื่อวันที่  26 กันยายน  2552   จำเลยได้หว่านล้อมให้โจทก์ว่าจ้างผู้ฝึกสอนส่วนบุคคล ซึ่งเป็นพนักงานของจำเลย กับจำเลยจำนวน 16 ครั้ง  เป็นเงิน 14,500 บาท  ทั้งที่โจทก์ได้พยายามอธิบายให้กับผู้ฝึกสอนของจำเลยทราบว่าสุขภาพของโจทก์มีโรคประจำตัวหลายโรคดังที่กราบเรียนต่อศาลมาข้างต้น แต่พนักงานของโจทก์ไม่ได้ใส่ใจ แต่กลับยืนยันว่าโจทก์สามารถที่จะออกกำลังกายต่อไปได้ ทั้งที่ควรจะให้คำแนะนำว่าไม่ควรออกกำลังกายเพราะอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ และนอกจากนี้ในสัญญาการบริการผู้ฝึกสอนส่วนบุคคลยังมีรายละเอียดให้ผู้ฝึกสอนต้องใช้ความระมัดระวังในกรณีสภาพร่างกายของโจทก์มีข้อจำกัดในการออกกำลังกาย แต่พนักงานของจำเลยไม่ให้ความใส่ใจในความปลอดภัยในการใช้บริการของโจทก์ในฐานะผู้บริโภค โจทก์ไม่มีความรู้และไม่มีประสบการณ์ในการใช้บริการสถานออกกำลังกาย หลงเชื่อตามคำกล่าวอ้างของพนักงานจำเลยโดยเห็นว่าเป็นสถานออกกำลังกายที่มีชื่อเสียงไม่น่าหลอกลวงผู้บริโภค  จึงได้ชำระเงินให้กับจำเลยไป จำนวน 14,500 บาท  รายละเอียดปรากฎตามสำเนาสัญญาการว่าจ้างผู้ฝึกสอนส่วนบุคคล        ลงวันที่  26 กันยายน  2552   เอกสารท้ายฟ้องหมายเลข  3        ส่วนรายละเอียดการชำระเงินจะเสนอต่อศาลในชั้นพิจารณาคดี    
                    ข้อ  3.   จากการที่โจทก์ได้ตกลงทำสัญญาสมัครเข้าเป็นสมาชิกใช้บริการกับจำเลย  ตามข้อ 2. ดังกล่าว  ก็เนื่องจากโจทก์ได้รับบัตรฟรีจากจำเลยให้ไปทดลองใช้สถานที่ออกกำลังกายที่สาขาเชียงใหม่   และเมื่อไปถึงก็ถูกพนักงานของจำเลยเข้ามาชักชวนให้สมัครเป็นสมาชิก    เพื่อใช้บริการในสถานที่ของจำเลยที่สาขาเชียงใหม่ดังกล่าว   แต่โจทก์ได้แจ้งให้ทราบแล้วว่าสุขภาพไม่ดี  มีโรคประจำตัว แต่พนักงานของจำเลยก็ให้สัญญาว่าไม่มีปัญหาอะไร   และสามารถขอเงินคืนได้  หากไม่สามารถออกกำลังกายได้    โดยพนักงานของจำเลยก็ทราบดีอยู่แล้วว่าโจทก์ไม่สามารถออกกำลังกายได้
                      เมื่อโจทก์ได้ใช้บริการของจำเลยเพียงครั้งเดียว  ที่สาขาเชียงใหม่   โจทก์ก็มีอาการเป็นลมชัก  มีอาการเกร็งตามกล้ามเนื้อ  เวียนหัวบ้านหมุน  และเข้ารักษาที่โรงพยาบาลราชเวช        ซึ่งแพทย์ผู้ตรวจแจ้งว่าสาเหตุแห่งอาการดังกล่าวเกิดจากการไปออกกำลังกาย    จึงให้งดออกกำลังกาย  ปรากฎตามสำเนาใบรับรองแพทย์ เอกสารท้ายฟ้องหมายเลข 4
                      ข้อ  4.  หลังจากได้รับอุบัติเหตุและได้รับอันตรายจากการออกกำลังกายซึ่งเป็นอันตรายต่อสุขภาพแล้ว  โจทก์จึงไม่สามารถออกกำลังกายต่อไปได้และไม่มีความประสงค์ที่จะใช้บริการสถานออกกำลังกายของจำเลย เพราะหากออกกำลังกายต่อไปอาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้ จึงแจ้งขอบอกเลิกสัญญา  และขอรับเงินที่จ่ายไปคืน   และเรียกค่าเสียหาย  แต่จำเลยเพิกเฉย ไม่มีความรับผิดชอบต่อผู้บริโภคโดยรวมและเท่าที่โจทก์สืบทราบพบว่าจำเลยมีปัญหาการให้บริการและถูกร้องเรียนจากผู้บริโภคเกี่ยวกับการเอาเปรียบผู้บริโภคจำนวนหลายครั้งหลายราย  ทั้งที่สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคและตามสื่อสารมวลชนอีกหลายที่ รายละเอียดโจทก์จะนำเสนอต่อศาลในชั้นพิจารณาคดีต่อไป
                        การกระทำของจำเลยเป็นการโต้แย้งสิทธิ และเป็นการละเมิดสิทธิของผู้บริโภค ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายหลายประการ ขอศาลได้โปรดมีคำสั่งให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายทั้งทางร่างกายและจิตใจให้กับโจทก์เป็นข้อ ๆ ดังต่อไปนี้
 1. ให้จำเลยคืนเงินค่าสมาชิกจำนวน 12,946 บาท และเงินค่าจ้างผู้ฝึกสอนส่วนบุคคลจำนวน 14,500 บาท  
 2. ค่ารักษาพยาบาลและค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปรับการรักษาจากแพทย์รวมเป็นเงินทั้งสิ้น จำนวน 100,000 บาท     (หนึ่งแสนบาทถ้วน)
 รวมเป็นเงินค่าเสียหายทั้งสิ้น จำนวน 127,446 บาท (หนี่งแสนสองหมื่นเจ็ดพันสี่ร้อยสี่สิบหกบาทถ้วน) ซึ่งโจทก์ขอถือเอาเป็นทุนทรัพย์ในคดีนี้
                            โจทก์ไม่มีทางอื่นใดที่จะบังคับจำเลยได้  จึงต้องขอบารมีศาลเป็นที่พึ่ง
                                                                                   ควรมิควรแล้วแต่จะโปรด