เจอกันอีกแล้วนะคะกับนักสืบ กุ้ง “อำนวยพร มณีวรรณ์” มีประสบการณ์ใหม่ๆ

บทความวันที่ 8 ธ.ค. 2552, 00:00

มีผู้อ่านทั้งหมด 411 ครั้ง

นักสืบกับชาวต่างชาติ

  
           เจอกันอีกแล้วนะคะกับนักสืบ    กุ้ง  “อำนวยพร มณีวรรณ์”  มีประสบการณ์ใหม่ๆ มาเขียนให้ท่านได้อ่านกัน  อาจจะไปตรงใจกับใครซักคนที่กำลังมีปัญหา  เล่าเลยนะคะ
 วันนี้นักสืบกำลังปฏิบัติงานอยู่ที่จังหวัดภูเก็ต  ซึ่งเป็นเมืองท่องเที่ยวและเป็นที่ใฝ่ฝันของคนชอบเที่ยวทั้งหลาย ว่าถ้าไปเที่ยวภาคใต้ พลาดไม่ได้คือจังหวัดภูเก็ต  มีโอกาสไปมาหลายครั้งแล้ว ปกติเดินทางด้วยเครื่องบิน   แต่ครั้งนี้ เป็นงานที่ด่วนกระทันหัน ช่วงเทศกาลหยุดหลายวัน เครื่องบินเต็ม  และผู้ว่าจ้างของดิฉัน ใจร้อน ต้องการวันนี้และเดี๋ยวนี้ด้วย  ต้องการขอความช่วยเหลือด่วน  ดิฉันพร้อมทีมงานตัดสินใจทันทีว่าต้องไปตอนนี้เลย   ใช้เวลาขับรถประมาณ แปดชั่วโมงเศษ     
          พอดิฉันเดินทางถึง  ผู้ว่าจ้างบอกว่า “เมียผมเก็บข้าวของพร้อมหอบลูกไปแล้ว”  อ้าว..  แบบนี้จะทำไง  ตั้งสติก่อนคะ  ดิฉันให้เขาเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นว่าทำไมถึงได้รวดเร็วขนาดนี้    ผู้ว่าจ้างซึ่งเป็นชายเล่าให้ฟังว่า   เขาทะเลาะกับภรรยา  เรื่องที่ภรรยาชอบเที่ยวตอนกลางคืน และไม่ช่วยทำงานบ้าน    และที่มีปัญหาเรื่องใหญ่คือ  “เขาต้องการให้ผมโอนทรัพย์สินให้  แต่ผมคิดว่าเราจดทะเบียนสมรสกัน  ยังไงก็เป็นของเราสองคนอยู่แล้ว  ผมเลยไม่ทำตามที่เขาขอและอีกอย่าง  ผมสืบทราบว่า เขาแอบไปมีผู้ชายคนหนึ่งที่เป็นฝรั่ง  เป็นเจ้าของธุรกิจ  แต่เขาบอกว่าไม่มีอะไร  ไม่เป็นความจริง  
          ตอนที่ผมติดต่อกับนักสืบ  ตอนนั้นเขายังอยู่  ระหว่างที่นักสืบกำลังเดินทางนั้น  ช่วงดึกเธอก็ขนของออกจากบ้านไปเลย บอกว่าจะไปบ้านญาติ    แต่ผมก็พอรู้ว่าผู้ชายที่เขาแอบคบคือใคร บ้านอยู่ที่ไหน   พอเธอขับรถออกจากบ้าน  ก็โทรแจ้งให้ลูกน้องให้ไปดักรอ เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมง เธอขับรถไปที่บ้านชายคนนั้นจริง  แต่ไม่มีใครเฝ้า  ตอนเช้าไปดูอีกครั้ง ไม่มีรถของเธอแล้ว  ไม่ทราบหายไปไหน  “พี่ผมกลุ้มใจมาก ไม่รู้จะทำอย่างไร  คิดถึงลูกด้วย ลูกผมเล็กด้วย”
           ใจเย็นๆนะคะ  ทุกอย่างมีทางแก้ไขได้คะ   นักสืบพร้อมทีมงานจะดูแล  เมื่อได้ทราบข้อมูลทั้งหมดแล้ว  ดิฉันพร้อมทีมงาน นั่งวางแผน  งานนี้ไม่หมูนะ เอาไงละ  แบบนี้เป้าหมายรู้และระวังตัวแน่นอนเลย...   เมื่อเป็นเช่นนั้น ไป๊ เราไปดูที่บ้านญาติของเขาก่อน  ผลปรากฎว่า “ไม่พบ”  เธอไม่ได้อยู่ที่นี่  อีกแหล่งที่เราจะไปคือ “บ้านชายคนนั้น”   เมื่อเดินทางไปถึงทางเข้า โอโฮ้ ! อะไรจะส่วนตั๊ว ส่วนตัวขนาดนั้น   นี่ประเทศไทยหรือเปล่า ?  ทำไมมีแต่ฝรั่ง     บ้านทุกหลังในย่านนั้นราคาไม่ต่ำกว่าสิบล้านบ้าน   และไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยวด้วย  เป็นที่พักอาศัยส่วนบุคคล   เราจะเข้าไปได้อย่างไรหล่ะ  เอ๊า..ลองดูทำเป็นว่าหลงทางก็แล้วกัน 
           เราขับรถเข้าไปผ่านหน้าบ้านหลังนั้น  สายตาเหลือบไปเห็นรถคันหนึ่งรูปร่างลักษณะเหมือนที่ผู้ว่าจ้างบอกว่า ภรรยาเขาขับไปด้วย  แต่รถคันนั้นจอดอยู่ด้านในมีผ้าคลุมไว้มิดชิด  เราจอดรถที่หน้าบ้านของเป้าหมาย และลงไปสอบถามทางกับฝรั่งบ้านตรงข้าม  ไม่ทันถึงสองนาที  เป้าหมายชายที่เราสงสัยเดินกร่าง แกว่งแขนเดินออกมาทันที  พูดว่า “Hey Hey! you might not part your car infronto of an ofher’s house ,you know.  (คุณไม่ควรจะจอดรถขวางหน้าบ้านใคร คุณรู้มั้ย)   ท่าทางเกรี้ยวกราด  หยาบคาย  ไร้มารยาทสิ้นดี  ที่นี่เมืองไทยนะ  ฝรั่งคนนี้ทำท่าเหมือนเป็นเจ้าของแผ่นดินยังงั้นแหล่ะ  ถนนตรงนั้นเป็นทางสาธารนะ นะโฟ้ย... ตาต่อตา.ฟันต่อฟัน ..พวกเราก็ใช้ย่อย   “ you know, here is a public road . It’ s  not belong to anyone And hear is Thailand ,So I may park here.” 
           โอเค...  เราไปก็ได้  แต่ทำให้เราคิดได้ว่า ในบ้านของเขาจะต้องมีอะไรซ่อนอยู่แน่นอน นอกจากรถคันที่มีผ้าคลุมไว้   เป็นไปได้ว่าภรรยาและลูกของผู้ว่าจ้างจะแอบซ่อนอยู่ด้านใน  เพราะเราไม่สามารถมองเห็นได้  มีรั้วรอบขอบชิด  กลับออกไปตั้งหลักก่อนดีกว่า   แต่ไปไหนไม่ไกลนะ  ยังวนเวียนอยู่บริเวณย่านนั้น  ทำตัวเหมือนนักท่องเที่ยวทั่วไป ที่เรามาพักผ่อนวันหยุด  นั่งร้านนี้ ย้ายไปร้านนั้น กินกันตลอด  ...เพราะไม่มีที่หลบได้จริง  ต้องนั่งตามร้านอาหาร
 ช่วงดึกของวันนั้น  เรายังไม่นอน ยังวางแผนกันต่อว่าเราจะเข้าไปที่นั่นได้อีกยังงัย  ฝรั่งดุฉิบ....เลย   มีความพยายามต่อ  เอางี้นะเราไปหารถมอเตอร์ไซค์ซักคัน   เมื่อเราได้รถเรียบร้อยแล้ว   นักสืบสาวสองคนขี้รถมอเตอร์นั่งซ้อนท้ายกันไป หวังว่าจะไปแอบดูรถที่จอดด้านไหน  ว่าคันที่คลุมผ้านั้น เป็นรถอะไรกันแน่  พอถึงหน้าบ้าน “อ้าว..! เจอกันอีกแล้ว...วว” (จะมายืนทำไม นักสืบคิดในใจนะ  ไม่อยากจะมองหน้าเลย)  แต่เขาไม่รู้หรอกว่าเราเป็นใคร  เพราะเราแปลงโฉมกันแล้ว  (จะมาด่าเรานะเหร่อ  ไม่มีทางซะแล้ว  เอาแอบก่อนดีกว่า)  ทิ้งระยะซักนิดนึง  ค่อยขับผ่านออกมา  บ้านมัน...ปิดไปแล้ว...  ระวังตัวน่าดู  หมาเห่า  ...ลมพัด  ..ยังระแวงเล้ย  ว่าใครจะมาทำอะไร..
          แน่นอน...นักสืบฟันธง  ได้เลย ว่ามีคนแอบอยู่ในบ้านแน่นอน...เราโทรศัพท์ไปให้กำลังใจผู้ว่าจ้าง.. ให้ใจเย็นๆ  มีปัญหาโทรหาเราได้ตลอดเวลา   ภารกิจของเรายังไม่จบ  เรายังต้องปฏิบัติต่อ
           อยากจะบอกท่านที่อ่านว่า ถ้ามีปัญหา อย่าปล่อยเรื่องไว้จนแก้ไขยาก   รีบตัดสินใจโทรหานักสืบเลย  อย่าคิดว่าไม่อยากเสียเงิน มันแพง  ถ้าผลที่ท่านได้รับมันคุ้มค่ามากกว่า    ถ้าคุณไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร  ปรึกษามาก่อนได้คะ    ในขณะที่เขายังอยู่กับเรา หรือยังไม่ระแวง   ไม่เสียเงิน  ปรึกษาฟรี รวมถึงปรึกษากฎหมายฟรีด้วยคะ   ท่านไม่รู้จะทำไงดี  คิดไม่ออกบอกนักสืบ กุ้ง “ อำนวยพร”  ได้คะ ที่ โทร.  02-9487500 , 089-6695026