นักสืบ.....ตกใจ

            นักสืบ..ตกใจเป็นเหมือนกันนะ   แต่ไม่ถึงขนาดเป็นกุ้ง (ขี้ขึ้นหัว)  เรื่องมีอยู่ว่า  ดิฉันได้ติดตามพฤติกรรมเป็นชายรายหนึ่ง ซึ่งวันนั้นภรรยาไม่ต่างจังหวัด ปล่อยให้สามีอยู่บ้านคนเดียว กลัวสามีจะออกไปนอกลู่นอกทาง  ก็เลยจ้างนักสืบให้ติดตามพฤติกรรมให้  ถ้าเขาออกนอกบ้าน  

            แหม่! พอภรรยาออกจากบ้านปุ๊บ สามีเธอก็ขับรถยนต์ออกจากบ้านทันทีเหมือนกัน  สถานที่เป้าหมายไปก็คือ ที่ทำงาน และไซค์งานก่อสร้างที่คุมงานอยู่ ไปทานข้าว และก็ไปหาซื้ออุปกรณ์ไฟฟ้าที่โฮมโปรห้างสรรพสินค้าแฟชั่นไอส์แลนด์     วันนั้นเป็นวันเสาร์  ที่ลานจอดรถแน่นถนัด แทบไม่มีที่ว่างให้จอดเลย ดิฉันก็ขับตามไปเรื่อยๆ   เป้าหมายได้ที่จอด แต่ดิฉันไม่มีที่จอด  จึงจอดคนละชั้นกัน    เป้าหมายเข้าไปข้างใน ดิฉันก็เฝ้ารอที่รถดีกว่า เดี๋ยวคงกลับมา หวังว่าคงจะไม่นัดกิ๊กหรอกน่า (คิดในใจ)   วันนั้นอยู่คนเดียวด้วย จึงโทรแจ้งทีมงานว่า “ อยู่ไหนเหรอ...มาช่วยพี่ตามเป้าหมายหน่อย ตอนนี้จอดรถที่ชั้น 2 B  แต่พี่จอดรถอยู่ชั้น 1A” ดิฉันพูดกับทีมงาน    ดิฉันเดินไปเดินมาได้ประมาณ 20 นาที  เห็นเป้าหมายเดินออกมาจากห้างมุ่งหน้าที่จอดรถทันที   “ตายหละ..! ทำไงดีทีมงานมาถึงหรือรึยังน๊า ” โทรหาดีกว่า  “ถึงไหนแล้วเป้าหมายกำลังเดิน มาแล้ว”  “ใกล้ถึงแล้วพี่” “เร็วๆนะ”   เป้าหมายเดินถึงรถแล้ว  ดิฉันตัดสินเลย “จะออกหรือคะ” “ครับ”   “ค่ะ..เดียวช่วยเข็นให้”  “ครับๆ..ขอบคุณครับ”  ดิฉันเข็นรถที่ขวางรถของเป้าหมายกลับไปกลับมา แกล้งเข็นไม่ไหว (ถ่วงเวลานิดหน่อย รอให้ทีมงานมาถึง)  พอเป้าหมายขับรถลงไปดิฉันโทรแจ้งทีมงาน “ลงไปแล้วนะรถยี่ห้อ....สี....หมายเลยทะเบียน xxxx   เห็นมั้ย..”  “ O.K   พี่..”  เป็นหน้าที่ของทีมงานติดตามพฤติกรรมต่อ

            คราวนี้มาถึงตา..นักสืบตกใจบ้างละ  เพราะวันนั้นดิฉันแสดงน้ำใจไปช่วยเป้าหมายเข็นรถที่จอดขวางอยู่   ต่อมาอีก 2 วัน  เป้าหมายคนนั้นมายืนที่สำนักงานนักสืบของเรา  แล้วก็มองจ้องมาที่สำนักงาน   พูดคุยโทรศัพท์กับใครไม่รู้    ดิฉันและทีมงานงงไปเลย เฮ้ย ! เขามาทำอะไรแถวนี้วะ.   หรือว่าเขารู้ตัวว่าเคยติดตามเขา แต่เอ..  ไม่เห็นทราบเรื่องเลย  ผู้ว่าจ้างก็ไม่โทรมาบอกนี่ ว่าเขารู้อะไร  คิดไปต่างๆนานา .... หรือว่า เขาจะมาให้นักสืบไปตามกิ๊ก  แล้วทำไมไม่เข้ามาในสำนักงานล่ะ   โอ้ย!  ปวดหัว 

            เอ้า!  งี้ โทรไปถามผู้ว่าจ้างเลยดีกว่า ว่าเป้าหมายเขามาทำอะไรที่หน้าสำนักงานนักสืบ     ก็ได้ความกระจ่างว่า เขามาซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้า   ซึ่งเป็นร้านประจำ   อยู่ใกล้กับสำนักงานเรา  ตอนนั้นเขายืนรอของที่สั่งไว้  เขาว่างก็เลยโทรคุยกับเพื่อน   เฮ่ย!  แล้วไป  ทำให้ใจหายใจคว่ำเชียวนะป๋า

            ดิฉันก็คิดนะว่าเราทำงานไม่เคยมีปัญหาอะไร   ทุกอย่างแก้ปัญหาได้ดีมาตลอด จากประสบการณ์ของเรา      ทุกข์ใจ เศร้าใจ ปรึกษาได้ที่นักสืบคะ 029485700 , 089-6695026  อำนวยพร  มณีวรรณ์