นักสืบ..เจอ..นักสืบ

            นักสืบ..เจอ..นักสืบ..  เรื่องนี้แปลกแต่จริงคะ  นักสืบในประเทศไทยมีปริมาณไม่มาก  แต่นักสืบทั่วไป ก็รับงานคล้ายๆกัน  วิธีการทำงานก็ขึ้นอยู่กับเทคนิคและประสบการณ์ของแต่ละคน  มีหลายครั้งที่ออกไปปฏิบัติงาน เจอนักสืบทีมอื่น แต่เฝ้าเป้าหมายคนละเป้าหมายกัน แต่บังเอิญเป้าหมายมาสถานที่เดียวกัน  ก็เลยมีเรื่องขำๆมาเล่าให้ท่านผู้ชมได้อ่านกัน

            1. วันหนึ่งดิฉันพร้อมทีมงานได้ออกปฏิบัติหน้าที่ติดตามพฤติกรรมของเป้าหมาย ซึ่งฝ่ายภรรยาเป็นคนจ้าง   เป้าหมายชายพากิ๊กไปห้างสรรพสินค้าแห่งกลางใจเมืองกรุงเทพ  พากันเข้านั่งทานอาหารที่ร้าน KFC   โดยเป้าหมายก็นั่งกระดี้กระด้า หยอกล้อกัน  ทีมงานเราก็จัดการบันทึกภาพไว้ โดยการซ่อนกล้องไว้อย่างดี  โดยไม่มีใครรู้ว่าเรากำลังถ่ายภาพเป้าหมายอยู่       เราก็มองไปโต๊ะข้างๆ เรา เฮ้ย! มาจากไหนยกกล้องถ่ายใหญ่เลย  แต่ไม่ใช่เป้าหมายเราหรอกคะ  เขาส่องออกไปนอกร้านโน้น...  ตั้งหน้าตั้งตาถ่ายโดยไม่สนใจสายตาคนรอบข้างเลย จะว่ามองอย่างไร   (สงสัยมือใหม่..)   ทีมงานเราก็โยกซ้ายโยกขวาเพื่อจะเขาให้ได้เก็บภาพของเขาอย่างถนัด   (อุตสาห์หวังดี..หลบให้..ไม่รู้ไปบังกล้องของเขารึเปล่า..) เขาเลยลุกมาถามว่า “ เพ่..เพ่   กินเสร็จรึยังละ ...ผมจะใช้โต๊ะ..” น้อยแน่!   ท่าทางนักเลงซะด้วย  ชั้นก็กำลังทำงานเหมือนกันนะโฟ้ย.. (ดูดู้ ดู ดูมันทำ...ซิ)    นักสืบอะไร้มาแบบนี้   ใครเขายกกล้องออกถ่ายกันโจ่งแจ้งขนาดนั้น   โธ่ๆๆๆๆ   ต้องไปฝึกวิชาใหม่นะน้อง......

            2.  นี่ก็นักสืบ..เจอ..นักสืบ เช่นกัน   รายนี้เกิดขึ้นที่พัทยา  โดยดิฉันพร้อมทีมงานได้ถูกว่าจ้าง ไปเฝ้าหน้าร้านยาที่เธอและสามีขายยาอยู่   ถ้าวันไหนหรือเวลาไหน ที่เธอออกไปข้างนอก ให้ทีมงานคอยเฝ้าที่หน้าร้านคอยบักทึกภาพวีดีโอไว้  เก็บภาพทุกคนทั้งลูกค้าหญิงและชาย  ไว้ให้เธอดู  ถ้าเป็นหญิงที่เข้าที่ร้านก็คิดว่า เป็นหญิงมาขายบริการ  ถ้าเป็นชายเธอก็คิดว่าเป็นนกต่อที่นำจะหญิงมาเสนอบริการให้    ตามเหตุการณ์ที่เห็นไม่มีลูกค้าคนไหนที่มา อยู่ที่ร้านไม่เกิน 5 นาทีซักคน ซื้อยาเสร็จก็กลับ ไม่รู้เธอจะระแวงไปถึงไหน  แต่ก็นะนักสืบมีงานทำ หน้าที่ของเราคือจอดรถนิ่งไว้เงียบๆ ก็ตั้งกล้องคอยถ่ายภาพเวลาเข้า-ออกของลูกค้า   (ห้ามเคลื่อนไหวนะ..เหมือนจอดรถทิ้งไว้ไม่มีคนอยู่  )   ในระหว่างที่ดิฉันกำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่  ก็มีรถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งท่าทางลึกลับขับมาจอดข้างๆรถของทีมงานเรา แล้วยกกล้องออกมาถ่ายภาพมองไปร้านขายยาที่เราเฝ้าอยู่ ด้วยสัญชาติญาณ ดิฉันรู้ทันทีเลยว่า  “ไอ้นี่! เป็นนักสืบแหงเลย”   ดิฉันก็เลยสงสัยว่า “เอ๊ะ! พี่แกไม่ไว้ใจเราเหรอ  ทำไมถึงไปจ้างนักสืบที่อื่นมาด้วย”    ดิฉันพร้อมทีมงานสังเกตปฏิกิริยาของนักสืบคนนั้น ครู่หนึ่ง เขาก็ขี่มอเตอร์ไซค์ออกไป  โดยเขาไม่รู้เลยว่าจุดที่เขามาแอบหลบอยู่เป็นรถนักสืบที่แอบซุ้มอยู่กันในรถ   ก็เลยทำให้เราเห็นอะไรแปลกๆ  ดี    เมื่อนักสืบคนนั้นไปแล้ว ดิฉันก็โทรศัพท์ไปถามเธอ (ผู้ว่าจ้าง) ทันทีว่า มีมอเตอร์ไซค์เข้ามาจอดที่หน้าร้านขายยา  เธอรีบบอกว่า “ อ๋อ ! พี่จ้างให้เขามาตามลูกชายพี่ ที่หนีออกจากบ้าน  เมื่อกี้มีเด็กผู้ชายตัวสูงๆเดินผ่านหน้าร้านไป เห็นไหม”  “ค่ะเห็นค่ะพี่”   เฮ้ย เรื่องเป็นแบบนี้เอง ที่แท้เธอจ้างดิฉันมาเฝ้าพ่อ   แต่จ้างนักสืบอีกชุดมาติดตามลูกชาย   (มีปัญหาทั้งบ้านเลย)

            สงสัยเธอคงไม่มีเพื่อนเลย  ก็เลยไม่ให้สามีคบใครเลยเช่นกันมั้ง   ทุกๆวันนี้เธอก็ยังใช้บริการดิฉันอยู่  โดยให้ไปเฝ้าหน้าร้านขายยาเป็นระยะๆ เมื่อเธอไม่อยู่  นี่แหละ   เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นได้เสมอๆ

            เรื่องที่นำเล่านี้ แค่บางส่วนนะคะที่เคยเจอมา  บางรายถึงขนาดมาตามเป้าหมายคนเดียวกันเลยก็มี   ผู้ว่าจ้างมีเงินจ่ายค่าจ้างวันละ หลายหมื่นบาททีเดียว  แสดงว่าคดีนั้นต้องหวังผลมาก เช่นคดีดังๆเกิดในวงการบันเทิงก็มี เป็นต้น   อย่าลืมติดตามอ่านกันต่อไปนะคะ ดิฉันมีเรื่องแปลกๆแบบนี้มาเล่าให้อ่านกันเสมอๆคะ    

            มีปัญหาปรึกษานักสืบคะ  02-9485700 , 089-6695026   อำนวยพร มณีวรรณ์